🌟एक संवेदनशिल शिक्षक,पत्रकार जगदीश जोगदंड - प्रकाश कांबळे


🌟पुर्णेतील संविधान चळवळीत जगदीशचा सहभाग सुरुवाती पासूनच🌟

✍🏻लेखक : प्रकाश कांबळे पुर्णा


शासकीय आणि निमशासकीय सेवेत कार्यरत असणाच्या कर्मचान्यानां एक नियत वय असते. वयाचा तो पल्ला गाठला की सेवानिवृति ! ही सेवानिवृति गाठण्यासाठी अनेकांना खूप कांही करावे लागते. कधी एकदा यातून मुक्त होतो असे वाटते, तर कुणाला सेवानिवृतिचा पल्ला जवळ आल्याचेही कळत नाही. ते आपले आपल्या दैनदिन चाकोरीबद्ध कामात मशगुल असतात. कुणाला ही कटकट वाटते. तर कुणी घाण्याचा चूना ठरतात. कुणाकुणाला तर आठवण करून दयावी लागते की तुम्ही अमुक वर्षी अमुक वेळी सेवानिवृत होत आहात. काहींचा दुस-यांच्या सेवानिवृतिवर डोळाच असतो. कारण ती जागा सेवा ज्येष्ठतेप्रमाणे मिळवायची असते, तर संस्थाचालकांना ती रिक्त जागा भरायची असते. वेगवेगळ्या लोकांचे वेगवेगळे अर्थपूर्ण मनसुबे ..

जगदीश जोगदंड एका संस्थेच्या चाकोरीबद्ध सेवेतून निर्धारित नियत वयानुसार सेवानिवृत होत आहेत. विश्वास बसत नाही. त्यांची शरीर प्रकृति आणि त्यांच्या ॲक्टीव्हिटीज कडे पाहून ते नियत सेवानिवृतिच्या वया पर्यन्त पोहोंचले असे वाटत नाही. असो, चोरट्या वयाची माणसं असतात. त्यात जगदीशही ! असेच म्हणावे लागेल. जगदीश सेवानिवृत तर नक्की होत आहेत. यात बदल नाही. पण माझ्या समोर प्रश्न आहे तो कशा-कशात सेवानिवृत होणार आहेत? जगदीश एक सेवा अनेक.जगदीश मैलाचा दगड आहे. तो चौरंगी चिरा आहे. कुठेही, कसाही बसवा, बसणारच खेळाचे मैदान असो की कलेचा फड, लेखणीची कसरत असो की काव्य- संगीताची मैफल, की  वक्तृत्व, चित्रकला की सूत्रसंचलन सर्वत्र आपला प्रभाव दाखविणारा जगदीश या पैकी कोणत्या सेवेतून मुक्त होणार आहे ?

मला असं वाटतं मुठभर पोरानां तासभर शिकवनाऱ्या वर्गातून जगदीश सेवानिवृत होत आहेत. पण बाकी सर्व क्षेत्राना पूर्णवेळ, मुक्तपणे कोणत्याही बंधनाशिवाय समाजाच्या हितासुखासाठी त्यांच्या जीवनात आनंद भरण्यासाठी जगदीशचे सेवानिवृतिनंतर पदार्पण होत आहे. हे स्वागतार्ह आहे.जगदीश शिक्षकापेक्षा पत्रकार म्हणून लोकमनात रुजले. ते एक प्रभावी वक्ता, पामरांच्या वेदनानां हुंकार देणारे संवेदनशिल पत्रकार, भावनाशिल कार्यकर्ता म्हणून जगरीशची ओळख. वेगवेगळ्या मंचावर त्यांची उपस्थिती जणू त्या मंचाचा तो सभासद, क्रियाशिल कार्यकर्ता. तिथे परकेपणा कधी दिसला नाही. सूत्रसंचलन करणारा अँकर असो कि विचार मांडणारा परखड वक्ता अगदी तन्मयतेने, जीव ओतून विषयाची मांडणी करताना पाहून जगदीश बद्दल अधिक आत्मीयता वाढते. ती दृढ़ होते. त्यांचे तिथे असने लोकांच्या मनाचा वेध घेते. असा बहुरुपीया दुर्मिळच. जसा त्याचा रंग पक्का तसा त्याचा विचारही पक्काच. .

केवळ शिक्षणच नव्हे अनेक क्षेत्रांचे बाजारीकरण झाल्याचे आपण पाहतो. त्या एका बाजारातून जगदीशचा प्रवेश. त्या विद्या ज्ञानाच्या क्षेत्रातून येतांना तेथील उपद्रवही त्यानी  पाहिलेले. तरिही विद्या-ज्ञान हे जीवनाचे अंग. ते स्वतः सह सर्वाना हितकारक ठरावे या भावनेने त्यांचा प्रवास. त्यास पत्रकारितेची जोड. केवळे घडलेल्या घटनेचा वृतांत देण्यापुरती जगदीशची पत्रकारिता नाही. घडलेल्या घटनेमागील गूढ जगदीशची पत्रकारिता शोधते.

शेतकऱ्याने श्रात्महत्या केली, कुणाचे घर जळाले, कुणाचा अपघात झाला एवढेच लिहून जगदीशची लेखणी थांबत नाही. या उपद्रवामागे असणाऱ्या वेदनांची संवेदनशिलता त्यांच्या लेखनीतून उतरते. आणि उद्विग्न मनाने या घटनांचा मागोवा घेते. अशी त्यांची पत्रकारिता- उजेडाच्या धाकाने अंधार भयभित होवून पळ काढतो. हे खरे पण आज प्रकाशच अनाथ होताना हा पत्रकार प्रचंड चिडतांना मी पाहिला. जगदीशची लेखनी केवळ लोकांच्या वेदनाना कोरडा हुंकार देते असे नाही. तर आपतग्रस्त, अन्यायी माणूस त्याच्या वेदनेतून मुक्त झाला पाहिजे. यासाठी जगदीशची लेखणी झिजते.

मोहाच्या झाडाखाली या पेशातील अनेकजन विसवतात. जगदीशने मोहाची सावली आपल्यावर कधी पडू दिली नाही आपल्या हिता सुखासाठी इतराना दुःखी करणारे अनेकजन आपल्या आवती भवती मिरवतांना आपण पाहतो. अशा दुष्ट प्रवृतिच्या संगतीचा परिणाम जगदीशवर झाल्याचे आढळत नाही. जगदीशने ऐहीक सुखापेक्षा माणसं कमावली. अनेक पत्रकारांना लोक भले-बुरे बोलतात. तसे जगदीशच्या बाबतीत ऐकायला मिळत नाही. कदाचित जगदीशने बुद्धीवादी जीवनशैली स्विकारून त्याप्रमाणे आपला जीवनप्रवास करण्याचा संकल्प केला असावा. आज जगदीशला त्यांच्या शिक्षण - सेवेतून सन्मानपूर्वक निरोप मिळतो; हीच त्यांच्या सेवेची खरी कमाई असावी असे वाटते.

पुर्णेतील संविधान चळवळीत जगदीशचा सहभाग सुरुवाती पासूनच आहे. पण सकाळचे सहसंपादक मा. दिलीप माने यांना कार्यक्रमासाठी आणन्यासाठी त्यांची झालेली घालमेल, धडपड पाहून मी थक्क झालो. त्यांनी माने साहेबाना किती फोन, किती विनंत्या कार्यक्रमाला येण्यासाठी केल्या ते माने साहेबानी स्वतःच सांगितले. असा हट्टी आणि चिंतातूर जगदीशही मला अनुभवायला मिळाला. पण मुलीच्या लग्नाची परस्पर बिदाई करून लग्नाच्या खर्चाला फाटा देणाच्या जगदीशबद्दल मात्र अजूनही मनात खंत आहे. असो.

करोनाच्या महामारीच्या काळात लोकांच्या काळजीपोटी असे घडले असावे. असा अंदाज बांधून जगदीश  बद्दलची ही खंत मी संपवितो, आणि जगदीशच्या भावी जीवनात सूख-शांती, समृद्धी आणि निरोगी आयुष्य लाभण्यासाठी मंगल कामना करतो.


लेखक : प्रकाश कांबळे पुर्णा.

9423759667.

टिप्पणी पोस्ट करा

0 टिप्पण्या